XOGO DE PISTAS: COÑECER COMPOSTELA XOGÁNDOMOS

Material necesario para cada grupo de 3 o´4 alumnos: MAPA DE COMPOSTELA, BOLÍGRAFO, CÁMARA DE FOTOS.

Se dividen las preguntas en grupos (9 ó 10), se reparten a cada grupo, que tendrá que recorrer el casco histórico, responder a las cuestiones y hacer una fotografía en cada lugar, para dejar constancia de la visita.

36 PREGUNTAS PARA EL JUEGO DE PISTAS

Sara diante do capitel do Xubileo Pagano

1.- En la Rúa do Vilar, nº 17, hay unos arcos con capitel. En uno de esos capiteles se realiza el “Jubileo Pagano”, en que consiste? (Preguntar en las tiendas de al lado, o café Airas Nunes).
 

Ánxel Casal, galeguista, editor, alcalde de Compostela fusilado

2.- En la Rúa do Vilar, nº 17, hay unos arcos con una placa dedicada a Anxel Casal, ¿quién fue Anxel Casal?

  

 

Adrián e Alán na "árbore da ciencia"

3.- En la Rúa do Franco, cerca de la Praza do Obradoiro, en el edificio del Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, está el “Árbol de la Ciencia”. ¿Qué hacían en este árbol, tradicionalmente, los estudiantes cuando llegaban por primera vez a Santiago? (Podéis preguntarlo en el propio Instituto)

                

                                                              

María Castaña, defensora de Lugo

4.- En la Rúa da Raíña, nº 19, hay un bar que se llama MARÍA CASTAÑA. ¿Quién fue María Castaña?

Pedro xunto ao Restaurante Don Gaiferos

5.- En la Rúa Nova, nº 23, hay un restaurante que se llama Don Gaiferos. ¿Quién fué este caballero, Don Gaiferos de Mormaltán? (Podéis preguntarlo en el propio restaurante)  

      

Pedro diante da cafetaría Airas Nunes

6.- En la Rúa Nova, nº 17, está la cafetería AIRAS NUNES. ¿Quién fue Airas Nunes? ¿Qué hizo?

Sara e Carla no lado oposto da Catedral

Sara coa catedral ao fondo

7.-¿Desde qué dos lugares de la Praza do Obradoiro se puede fotografiar la fachada completa de la Catedral de Santiago

8.- A la izquierda de la Praza do Obradoiro, hay un pequeño mirador sobre la parte baja de la ciudad, la Rúa das Hortas. Desde allí se ve la iglesia de San Fructuoso, conocida como la “Iglesia de las Cuatro Sotas”, ¿Por qué se llama así?

Sara na Praza de Mazarelos

A estatua de Eugenio Montero Ríos

 9.- En la Praza de Mazarelos hay una estatua que representa a un hombre vestido con toga. ¿Quién es este hombre?

  

Brais con Afonso II O Casto

10.- En la Rúa do Castro, cerca de la Facultad de Xeografía e Historia, hay una estatua dedicada a ___________________, que fué el__________________________, en el año ___________.

11.- Las joyas tradicionales compostelanas se realizan con plata y azabache. ¿Qué es el azabache? ¿De dónde viene? ¿Por qué?

12.- Las típicas joyas compostelanas están realizadas con dos materiales. ¿Qué materiales son esos? ¿En que partes exteriores de la Catedral se encuentran las dos plazas que llevan el nombre de estos dos materiales? ¿Cómo se llaman las dos plazas?

Pedro nas "Cinco Rúas". Contounas?

13.- Hay un cruce de calles que se llama “As cinco rúas” ou “Las cinco calles”. ¿Qué calles se unen en este cruce del casco histórico de Santiago?

14.- Para poder entrar en el Santiago histórico había una serie de puertas que daban acceso a la ciudad: Porta Faxeira, Porta da Mámoa, Arco de Mazarelos, Porta do Camiño, Porta da Pena... En Porta Faxeira hay una farmacia antiga, ¿cómo se llama? ¿En qué año se fundó?

15.- Para poder entrar en el Santiago histórico había una serie de puertas que daban acceso a la ciudad: Porta Faxeira, Porta da Mámoa, Arco de Mazarelos, Porta do Camiño, Porta da Pena..... ¿Qué cafetería típica, tipiquísima, de Santiago, se encuentra en la Porta da Mámoa? ¿Quienes eran los intelectuales más importantes que se reunían allí? (Hay que preguntarlo en la Cafetería)

Adrián e Martín no Arco de Mazarelos

16.- Para poder entrar en el Santiago histórico había una serie de puertas que daban acceso a la ciudad: Porta Faxeira, Porta da Mámoa, Arco de Mazarelos, Porta do Camiño, Porta da Pena... En el Arco de Mazarelos hay unha placa que explica la mercancía que entraba a través de esta puerta a la ciudad. ¿Cuál era esa mercancía? ¿Qué documento histórico nos dá esa información?

              

       
             

17.- Pregunta en cualquier panadería o pastelería cuáles son los ingredientes de la típica torta de Santiago.

Atlas co mundo sobre os seus ombreiros

18.- En la Praza do Toural, en lo alto del Pazo de Bendaña (siglo XVIII), hay una estatua del gigante Atlas, ¿Qué lleva Atlas sobre sus hombros?

Artesonado do teito da Farmacia Bescansa

  

19.- En la Praza do Toural está la antiquísima Farmacia Bescansa. ¿Cómo es el techo de esta farmacia?

20.- En la Rúa do Franco, cerca de la Praza do Obradoiro, está el Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. ¿Por qué es importante este hombre en Galicia? ¿Quién fue? (Hay que preguntarlo dentro)

21.- En el número 6/8 de la Rúa Nova está la “Casa das Pomas” (siglo XVII), ¿por qué se llama así?

Brais non as dou subido de dúas en dúas

22.- Sube las escaleras de la Praza de Praterías de dos en dos. ¿Puedes hacerlo? ¿Por qué? ¿Cuántos peldaños hay?

   

Martín con Maruxa e Coralia, singing in the rain

23.- En la Alameda, en frente del actual IES Rosalía de Castro, antiguo Colegio del Arcebispo Xoán de San Clemente, está la representación de “As dúas Marías”, o “As dúas en punto”. Pregunta en cualquier tienda del casco histórico quienes eran estas dos mujeres. ¿Cómo se llamaban? (Allí hay una placa).

David e Víctor con Alonso III

24.- En la Praza de Fonseca, está el Colexio de Fonseca. En el Claustro de este colegio se explica quien era Alonso III de Fonseca e que hizo. Copia lo que hizo.

25.- En la Rúa Nova está la Iglesia de Santa María Salomé (s. XVII-XVIII). En su interior, a la izquierda, hay un retablo donde encontramos unos ángeles con gafas o lentes. ¿En qué lugar del retablo están? Dibújalos.

David e Víctor en María Salomé

26.- En la Rúa Nova está la Iglesia de Santa María Salomé (s. XVII-XVIII). En el pórtico se representa una “virgen preñada”. ¿Cómo está vestida?

Fachada da Casa do Cabido

27.- En la Praza de Praterías,observa la fachada de la Casa do Cabido (siglo XVIII). Este edificio hace chaflán entre la Rúa do Vilar y la Rúa da Raíña. Mide la profundidad del edificio. ¿Para que crees que se construyó?

Brais na Fonte das Praterías

28.- Pregunta en cualquier joyería de la Praza de Praterías qué es necesario hacer para poder ver las colas de los caballos de la Fuente das Praterías.

                     

                                   

Uxía e Irene coa Raíña Lupa

29.- Encima de la Fuente de Praterías está representada la Raíña Lupa. ¿Quién fué esta mujer? (Preguntadlo en cualquier tienda de esa plaza)

 

30.- Pregunta en cualquier establecimiento de la Praza de Cervantes qué hay que hacer para poder ver los pies de las estatua de Cervantes en la fuente de la plaza.

31.- ¿Por qué le llaman a la Praza do Obradoiro la Plaza de Cataluña?

32.- En la Quintana hay dos partes, la Quintana de Vivos y la Quintana de Mortos. En la Quintana de Vivos está la llamada Casa da Parra. ¿A qué se debe este nombre?

Martín mira o ancho de  Entrerrúas

33.- La Rúa de Entrerrúas, a la izquierda del Bar Suso, Rúa do Vilar nº 65, es la más estrecha de Santiago, ¿qué anchura tiene?

Estephany e Uxía na Casa da Troia

34.- En la Rúa da Troia está la Casa da Troia, ¿por qué es tan famosa? ¿Qué hay actualmente en este edificio?

Brais e Víctor na Galería Sargadelos

35.- En la Rúa Nova, nº 16, está la Galería Sargadelos, con la cerámica fina más típica de Galicia. ¿Cuáles son los colores tradicionales de esta cerámica? ¿De qué lugar y de qué provincia gallega proviene?

36.- En la Rúa do Vilar, nº 16, hay una tienda de cerámica tradicional de Buño. ¿Con qué material se hace esta cerámica? ¿De qué lugar y de qué provincia gallega proviene?

ALICIA E LUCÍA DELÉITANNOS CON DÚAS FERMOSAS CANCIÓNS

As nosas compañeiras, Lucía e Alicia,  interpretaron  "O baile dos cabezudos" co piano e coa viola. 

Premede no seguinte enlace:     O baile dos cabezudos

Despois, Lucía ao piano e Alicia coa viola, acompañadas da clase, tocaron a "Muiñeira do Sisto da Chaparra" 

Premede neste enlace:   Muiñeira do Sisto da Chaparra

A INTERCULTURALIDADE NO DEPORTE

 SARA PLAZA CARBAJALES


 O VOLEY

 Aínda que non sexa un deporte moi común, en xeral está enfocado para que o xoguen mulleres, pero tamén hai xogadores masculinos.

Os equipos de volei que hai en Santiago de Compostela, son moi reducidos. De tan só tres equipos que hai, ningún ten a capacidade de ser masculino pola reducida lista de nenos que se apuntan, posto que o consideran como un deporte de nenas.

O volei é un deporte que require forza e resistencia. Se ao fútbol, considérano moi masculino  porque require esas cualidades de forzae resistencia que supostamente as mulleres non teñen, non entendo por qué seempeñan en considerar que o volei é un deporte feminino.

Como ex-xogadora dun club de volei santiagués, e actual xogadora nun equipo das aforas de dita cidade, gustaríame ter  a honra de xogar contra un equipo masculino,  porque me sentiría orgullosa de tentar, coa miña actuación, que a xente deixase aparcados os prexuízos e non considerasen os deportes ou só de mulleres ou só de homes.

OS QUE ESTABAMOS AQUÍ

                                 OS QUE ESTABAMOS AQUÍ

UXÍA GÓMEZ TORREIRA

 
Desde 5º curso de primaria levo con compañeiros inmigrantes na miña clase, pero non tiven moito trato con eles e elas. Agora que estou xa en 3º da ESO, teño dous compañeiros inmigrantes, un de Palestina e outra do Perú, e lévome ben con eles.

Penso que lles dou un bo trato, que me comporto como unha boa compañeira, e bótome moitas risas con eles. Trátoos como o que son, uns amigos máis,  xa que non discrimino a ninguén nin pola raza nin pola súa cultura, pois iso non é o importante.




VÍCTOR GONZÁLEZ ALMENA

Acollida aos meus compañeiros estranxeiros

No tempo que levo indo ao colexio de Roxos e ao Instituto Eduardo Pondal, tan só compartín clase con dous compañeiros estranxeiros, un rapaz e unha rapaza.

O primeiro deles foi Mudi, de Palestina. Empecei a estar no colexio e na mesma clase con el no curso de 3º de primaria en Roxos. Cando chegou, a nosa titora explicounos un pouco a súa historia, por que se atopaba en España e como o tiñamos que acoller. Pero a maior parte dos seus costumes, relixión, lingua e motivo da súa marcha de Palestina fóinolo contando el co paso do tempo. Ao principio era moi tímido e, aínda que non tardou moito en aprender ben o castelán e o galego, case non falaba connosco e nos recreos ía á biblioteca coa súa irmá Sara. Pero os demais mais eu, ao longo do curso, fomos facendo pouco a pouco amistade con el, interesándonos pola súa vida en Gaza, a súa relixión e os seus costumes. Co tempo, grazas á nosa axuda, Mudi converteuse nun máis e perdeu calquera resto da timidez que tiña entón. Invitounos aos seus cumpres e nós a el, xogaba ao fútbol ou brilé connosco no recreo, facíamos traballos xuntos, etc. En resumo, todos os nenos e nenas acollimos moi ben a Mudi e os nosos pais e nais en pouco tempo deron tamén unha boa acollida á súa familia.

A outra compañeira estranxeira é Estefany, de Perú. Coñecina cando cheguei ao Eduardo Pondal en 2º da ESO. Nese momento, ela xa tiña algúns amigos na clase, pero a maioría estaban noutros cursos ou noutras clases. Eu non teño moita relación con ela, pero sinto que está integrada e que foi ben recibida tanto polos alumnos como polos profesores. Paréceme que está ben connosco. 

 ALICIA JARDÓN FERNÁNDEZ:  

TODAS AS PERSOAS SOMOS IGUAIS    

Levo aproximadamente uns oito anos cun compañeiro que veu de Palestina, e tres anos cunha compañeira de Perú.
Agora a pregunta que estaredes a pensar será como nos fixemos amigos, porque por fóra somos moi distintos. E eu direivos: iso non ten nada que ver coa amizade. Por moi distintos que poidamos parecer, todos somos iguais por dentro, que é o que inflúe de verdade. Na amizade non importa de onde sexas, nin as diferenzas, pois dúas persoas moi opostas poden ser amigas.
Penso que todo o mundo debería levarse ben, e que non debería existir o rexeitamento a persoas alleas ao noso país.

 

Najla Shami: Unha cidade patrimonio faite máis aberto!

Vivir nunha cidade patrimonio: ven moita xente de fóra, de todas partes, iso faite un pouquiño máis aberto

 

Najla  asegura "A historia está construída polos vencedores". "Non me gustan as estatuas que celebran a conquistadores que mataron moita xente" e responde neste apartado as seguintes cuestións:  

1.- Que visión cultural ou intercultural lle podería aportar unha persoa coma ti a unha persoa galega?

2.- Nunha cidade cunha marcada presenza católica como Santiago, sentícheste algunha vez desprazada por ter outra relixión/por provires doutras culturas relixiosas?

3.- Viches a imaxe de Santiago Matamoros na Catedral? Que sentiches ao vela? Que opinas dunha imaxe así?

Najla Shami: O que botaba en falta era ver cores de pel distintas pola rúa

"EU O QUE BOTABA SEMPRE EN FALTA AO CAMIÑAR POLA RÚA ERA VER CORES DE PEL DISTINTAS. AGORA QUE AS HAI, ENCÁNTAME, É ALGO QUE ME FASCINA E ATRAE"

 Najla Shami opina da INTERCULTURALIDADE E COMPOSTELA

 

Neste apartado responde as seguintes cuestións:

1.- Es unha persoa acolledora cos estranxeiros?. Es acolledora cos inmigrantes?

2.- Dános a sensación de que en Compostela sempre houbo un trato afectivo especial de cara aos palestinos, había moitos nos anos 70 e 80 que viñan estudar medicina. Paréceche correcta esta afirmación ou tés outra idea?

3.- Que pensas da forma de ser dos galegos e en concreto da xente de Compostela, somos abertos a outras culturas ou non? Considérasnos respectuosos coas diferenzas culturais, lingüísticas, etc...?

4.- Consideras que o feito de ser unha cidade patrimonio da humanidade fai de Compostela unha vila máis acolledora que outras cidades? Por que? Cres que Santiago é unha cidade acolledora con outras culturas e cos inmigrantes?

NAJLA SHAMI , UNHA PALMEIRA EN COMPOSTELA

NAJLA, UN NOME ÁRABE QUE SIGNIFICA PALMEIRA OU NENA DOS OLLOS GRANDES
  
 A nosa entrevista a Najla Shami, dividímola en cinco partes, tratando os temas dos que nos interesaba a súa opinión. Foron reporteiros Mudi Ashour, Nerea Santos, Alexandra Calvo e Jorge Rodríguez.
Neste apartado fálanos da súa vida. Najla é unha palmeira, con imensos ollos que miran todo con curiosidade e cariño.  
Preguntas: 

1.- Poderías facernos un pequeno resumo da túa biografía e dos lugares en que residiches e que influíron na túa formación como persoa?

2.- Foches á escola en Santiago? A cal ou cales? Sentícheste integrada? Lembras algún momento discriminatorio por seres filla de estranxeiro?

3.- Cantos anos da túa vida viviches en Compostela? Algunha vez sentícheste discriminada en Compostela pola túa apariencia física?

4.- Cal das tres culturas, árabe, galega ou arxentina, influíu máis en ti, no teu carácter, na túa visión do mundo?

                                           https://youtu.be/frGprxbzNI4

 De entre as súas respostas destacamos as seguintes afirmacións:

"Sempre me sentín moi integrada. Eu tiven moita sorte. Penso que é unha idiosincrasia do pobo galego, que son xente que recibe a todo o mundo cos brazos abertos, nunca notei ningún tipo de racismo, de malas maneiras, nunca".

"En min influíron as tres culturas xuntas. Ata agora tiven máis influencia da galega, pero agora moita máis influencia da árabe".